Ani ölümleri nasıl anlıyorsunuz?

Sorgunun kendisi, bir Zen koan olmalı, çünkü, gerçekte, ani ölümlere cevap yoktur. Gerçek dışı, gerçeküstü veya inanılmaz bir üretici hissi yoktur. Ama, gün içinde ve gün içinde olur.
Ne yazık ki, bu hafta, bu güzel gerçeğin iki dokunaklı hatırlatıcısı vardı.
Haftanın başlangıcında, bir iş yerinde yardım etmeyi (kederli bir şekilde) biliyordum. Haftasonundan fazla, genç, mutlu ve görünüşte daha sağlıklı bir anne, evinin zemininde bulduğu gün boyunca aniden öldü. İki küçük çocuğu ve bir koca, uzun süreli iş arkadaşlarının bir dizi kadar iyi bir şekilde ayrıldı;
Bu günlerde çalışma saatleri genellikle evdeki & ldquoawake & rdquo saatlerinden daha uzundur. Günümüzde şirketlerin ve çalışanların motivasyonlarını etkili bir şekilde gerçekleştirmek, ilerlemek ve ek kazanmaları için bir araya getirme ve bir araya getirme vizyonu vardır. Kesinlikle, iş arkadaşlarımız genişletilmiş aile üyeleri için büyüyebilir.
Ve aile üyeleri gibi, onlar kederle iki katına çıkarlar. İş arkadaşlarının ve küçük çocuklarının hiç anne olmayan küçük çocuklarına inanması, kendi küçük çocuklarına bir ebeveyn ihtiyacı olmaksızın inanmaktan çekinir.
Sevilen birinin ölümü, tüm diğer kayıplarımızı hatırlatan bir tetikleyicidir. Her zaman, normalde kapalı olan kalbe yakın bir bellek kutusu tutuyormuşuz gibi duruyor. Ancak, yeni bir kayıpla, kutu yaylar, bireysel olarak yas ve keder kaynağımızla açılmaktadır. Visseral anılar ve duyular bir geçit var. Hayatta, ölümü unutmadık.
İkinci ölüm ani ölüm anımsatıcı, genişletilmiş hane halkımın bir üyesiydi. Genç bir adam, 18 yaşında, sadece bir gün içinde hazır ve ndash, yüksek kolejden mezun olmak için, göğsünde bir kitap vardı, sanki yatmadan önce okurken bile uykuya dalmıştı. Sevdiklerini, kolejini ve kasabasını paramparça etti. Şu anda hiçbir rahatlık söz konusu değil. Hayatının vaadinin ve umutsuzluğunun, her şey için bir soluk atıyor.
Ve onun ölümü, sınıf arkadaşlarının ve mezuniyet töreninin davetsiz misafiridir. Kuşkusuz, anne babalar, küçük çocuklarını biraz daha sıkı tutup, gözyaşlarıyla dolu bir gözle dinleyebilecekler. Ve bu ebeveynler, gençlerinin kaybından nasıl kurtulabileceklerini merak edecekler. Bu kavram, anlaşılmazdır.
Ani ölüm, kalbe karşı muazzam bir mavi gök gürültüsü gibi vurur. Bu bağırsak için enayi yumruk. Beynini, bunun doğru olabileceğini düşünerek araştırıyorsunuz. Bir dakika kişi, gittikleri sonraki dakikadır. Söndürülmüş bir alev gibi, anlaşılmaz ve normalde çılgın bir hale gelen bir karanlığa dalmışsınızdır.
Ve tüm bunları harekete geçirdiğin şeyleri anlamaya çalışıyorsun. En son paylaştığınız bağlantıya kadar zamanda yarışıyorsunuz. & LdquoGoodnight, bal & rdquo veya & ldquoDon & rsquot bir aile üyesi için çok geç & rdquo kalmak & rdquoHave büyük bir hafta sonu & rdquo kapı dışarı onun yolunda iş arkadaşınız için düşünün. Günlük sözler, gündelik bağlantılar kayıpların büyüklüğü göz önüne alındığında çok önemsiz ve önemsiz görünmektedir, ama onlar hayatın bağ dokusudır.
Ve aklınız, bir Google arama motoru gibi, tüm bağlı anılar ve dernekler ile geliyor. Hızlı bir fincan kahvede paylaşılan kahkahayı hatırlıyorsunuz. Sokağa çıkma yasağını tutmaya ya da sütü, kuru temizlemeyi ya da bebek bakıcısını almayı kesecek kadar keskin sözler hissediyorsunuz.
Dün, son hafta, son yıl, doğdukları gün, evlendiğiniz gün, sınıfa, işinize ve hayatınıza girdikleri günü hatırlıyorsunuz. Ne zaman ve ne olursa olsun, kesişme noktaları, kahkahalar ve eğlencenin anları, zorlu örnekler, fantastik durumlar, çok daha iyi zamanlar, hepsini hatırlamak ve canlı, özenli detaylarda mdash.
Fotoğraflar ve kelimeler ön plana atlar. Dizleriniz ona bir yatmadan öyküsü okurken ya da saçlarını fırçalarken imgeliyor. Banyo zamanı, yatma zamanı, oyun zamanı, uyku zamanı, zaman ayırma, önceden konuşma süresi, kendinizden önce yayılır, onlarla birlikte hayatınızın bir haritası.
Paylaştığın doğruydu, çok ama çok gerçekti. Ve kendinizi boğulduğunuzu keşfedersiniz, anılar ve duygular boğazınızda ve göğsünüzde yakalanır. Derin bir nefes almak zor. Her şey şimdi çok kırılgan ve değerli hissediyor. Bir kez daha bütünüyle bir araya gelmeyecek şekilde, milyonlarca küçük parçaya bölünmüş hissi verdiğiniz yanyana saçılan bu keşfedilmemiş sularda gezinmek gerçekten zordur.
Peki, ani bir ölüm duygusunu nasıl hissediyorsunuz?
Güzel ol, kendinle son derece nazik ol. Bu duyarlılık ve duyarlılık ile tuttuğunuz bir yaşamı açmak ve yeniden paketlemek ve yeniden paketlemek için zorlayıcı, yorucu, yorucu bir işleve sahiptir.
Gerçekten hissetmeniz gereken her şeyi hissetmeniz için gereken her anı alın.
Unutmamanız gereken her şeyi unutulup tekrar gözden geçirmeniz ve kaybettiğiniz biriyle paylaşmanız gerekiyor.
Ağlamadığınız bir gün olacak.
Kendinizi küçük bir kahkaha ile şaşırttığınız bir gün olacak.
Kalbinizin ve rsquosun ağırlığının kalktığı bir gün olacak.
Ve bir gün olacak, çimentonun içindeki bir çatlak sayesinde ilik yapan küçük bir çim parçası gibi, ileriye doğru bir adım atmaya ve güneş ışığında olmaya hazır olacaksınız.
Ve o gün gelene kadar, bizimle, sevdiklerinizle, yakın arkadaşlarla ve iş arkadaşlarınızla birlikte yürümeye ve kaybı paylaşmaya izin verin. Ölümden duyduğumuzda, özellikle de gençlerin ölümlerini duyduğumuzda gerçekten hissettiğimiz bağlantı budur.
Kaybın sürekli genişleyen çevrelerde hareket ettiği ve bir kimsenin bir şeyi yapması arzularının kaybettiği herhangi bir kişiyi duyan veya bilen bir dalgalanma etkisi vardır. Bir köfte yapın, lazanya fırında pişirin, çağrı yapın, lojistiği organize edin, köpeği gezdirin, omuz alın, kulak verin.
Seni beslemek, beslemek ve sizi tutmak istiyoruz. Kalp kırıklığınızda boğulduğunuzda ayakta kalmanıza yardımcı olmak istiyoruz. Kaybinizi gerçekten kaybediyoruz, kaybınız bizim kaybımız oluyor.
Ne yazık ki, kayıp evrenseldir ve sık sık bir şey hissetmesine rağmen, kaybın uzmanlığı en yaygın olanıdır. Kaybettiğimizde, dünyayı s-t-o-p’ye götürmek isteyen ve bizim için bir şey isteyen bir parçamız var. Tamamen kavramak, sevdiklerimizi kaybettik. Yine de, hayat devam eder ve benliğinizi ve dinamizminizden geri çekilirsiniz.
Kayıp toplanması için çağrı gönderir. Dinleyin, duyun, sevdikleriniz ve arkadaşlarınız, vagonları daire haline getirme zamanı. Durma ve katılma zamanı. Saygı ve anma zamanı.
Jungian analisti, şair ve cantadora (eski hikayelerin koruyucusu), Clarissa Pinkola Estes bize, aile üyelerinin mantıklı ve yaşlı kadınlarının söyleyeceğini söyler. & Sadece sahip olduğumuz tek mucize ilaç her biri diğeridir. & Rdquo. ani ölümde bile.
N.B. Bu kadar karmaşık bir zamandan geçen tüm hanelere, belki de karanlık günleriniz boyunca huzur ve rahatlık içinde rastlayabilirsiniz. Şükran Günü yemek masasında benden bir yıl boyunca oturmuş Ürdün’e, huzur içinde yatar mısın? Özlenecek ve iyi hatırlanacaksın.
& Telif Hakkı 2009, Adele Ryan McDowell tarafından kopyalandı.

  Paylaşmak İçin Sembollere Tıkla :)