Ani ölümleri nasıl anlıyorsunuz?

Sorunun kendisi bir Zen koan olmalı, çünkü aslında ani ölümlere cevap yoktur. Gerçek dışı, gerçeküstü veya inanılmaz bir üretici hissi yoktur. Ancak, gün içinde ve gün içinde olur.
Ne yazık ki, bu hafta, bu gerçekliğin iki dokunaklı hatırlatıcısı vardı.
Haftanın başlangıcında, gerçekleştirilecek bir yerde yardım etmeyi (yaslı bir danışmanlık şeklinde) biliyordum. Haftasonundan fazla, genç, memnun ve görünüşte sağlıklı bir anne, evinin zemininde bulunduğu gün aniden öldü. İki küçük çocuğu ve bir koca, uzun süreli iş arkadaşlarının bir miktarı kadar etkili bir şekilde bıraktı, hepsi de inançsızlık içinde.
Bu günlerde, saatler normalde evde & ldquoawake & rdquo saatten daha uzun performans gösterir. Artık bir iş ve motivasyon motivasyonunun bir araya gelmesi, ilerlemesi ve ek kazanmasıyla birlikte iş dünyasının basın ve güdüsü var. Kesinlikle, iş arkadaşları uzun sevdiklerinize dönüşebilir.
Ve aile gibi, onlar keder ile iki katına çıkarlar. İş arkadaşlarının ve çocuklarının bir annesi olmayan çocuklarının düşüncesi, pek çok konuşma yapmayan, kendi küçük çocuklarının ebeveynsiz düşüncesini dayanılmaz kılıyor.
Tek bir sevilenin ölümü, diğer tüm kayıplarımızı hatırlatan bir tetikleyicidir. Her birimiz, genellikle kapalı olan kalbe yakın bir bellek kutusu tutuyormuşuz gibi duruyor. Ancak, yeni bir kayıpla, kutu yaylar, bireysel olarak yas ve keder kaynağımızla açılmaktadır. Visseral anılar ve duyular bir geçit var. Hayatta, ölümü unutmadık.
Aniden ölümün ikinci hatırlatıcım özeldi, geniş aile üyelerimin bir üyesiydi. 18 yaşından küçük bir adam, yüksek okulu bitirmek için sadece birkaç günlüğüne hazırlandı ve göğsünde, yatmadan önce okurken uyumaya başlamış gibi bir kitap vardı. Haneği, okulu ve kasabası paramparça oldu. Şu anda hiçbir rahatlık söz konusu değil. Hayatının güvencesi ve potansiyeli, her küçük şey için bir soluk atıyor.
Ve onun ölümü, sınıf arkadaşlarının ve mezuniyet töreninin davetsiz misafiridir. Kuşkusuz, ebeveynler, kuşkusuz ki, çocuklarını çok daha sıkı bir şekilde tutacak ve ” Gözyaşlarıyla dolu bir gözle ” keyfine varacaksınız. Ve bu ebeveynler, çocuklarının kaybından nasıl kurtulabileceklerini merak edecekler. Bu kavram, anlaşılmazdır.
Ani ölüm, kalbe karşı muazzam bir mavi gök gürültüsü gibi vurur. Bu bağırsak için enayi yumruk. Beynini, bunun doğru olabileceğini düşünerek araştırıyorsunuz. 1 dakika kişi, takip eden dakikadır ve gittiler. Söndürülmüş alev gibi, anlaşılmaz ve normalde çılgın üreten bir karanlığa dalmışsınızdır.
Ve adımlarınızı tekrar bütün yönettiğinizde anlam kazanmaya çalışıyorsunuz. Paylaştığın son bağlantıya kadar zamanda yarışıyorsun. & LdquoGoodnight, bal & rdquo veya & ldquoDon & rsquot bir ev üyesi ya da & ldquoHave fantastik bir hafta sonu & rdquo kapı dışarı onun yolunda onun iş arkadaşınız için de & rdquo. Gündelik sözler, gündelik bağlantılar çok önemsiz ve önemsiz görünüyor, kaybın büyüklüğünü sundu ama onlar hayatın bağ dokusudurlar.
Ve bir Google arama motoru gibi düşünceleriniz, ilgili tüm anılar ve dernekler ile birlikte gelir. Hızlı bir fincan kahvede paylaşılan kahkahayı hatırlarsın. Sokağa çıkma yasağını korumakla ilgili veya sütün, kuru temizlemenin veya çocuk bakıcısının dörtte birini toplayacak olan keskin kelimeleri düşünün.
Dün, geçen hafta, geçen sene, doğdukları gün, evlendiğiniz gün, sınıfa, işinize, hayatınıza girdikleri gün aklınızda. Ne zaman ve ne kesişme noktaları, kahkaha anları ve benzerleri, zor zamanlar, mükemmel zamanlar, daha büyük örnekler, her şeyi akılda tutmak istiyorsanız, canlı ve özenli bir ayrıntıda mdash.
Görüntüler ve kelimeler ön plana atlar. Dizleriniz ona bir yatmadan öyküsü okurken ya da saçlarını fırçalarken imgeliyor. Banyo zamanı, yatma zamanı, oyun zamanı, uyku zamanı, zamana benzetme, önünüzde konuşma zamanı değil, hayatınızın bir haritası onlarla.
Paylaştığın şey çok inanılmazdı, inanılmaz derecede gerçekti. Ve kendini yerinden bulmuş sözcükleri, hatıraları ve hisleri, boğazınızda ve göğsünüzde yakalanır. Derin bir nefes almak zor. Her şey şimdi çok kırılgan ve değerli hissediyor. Bu keşfedilmemiş sularda gezinmek, bir bütün olarak bir daha hiçbir şekilde bir milyon küçük parçaya kırılmamış bir şekilde, bir taraftan diğerine saldırma hissi veriyor.
Peki, ani bir ölüm duygusunu nasıl hissediyorsunuz?
Kendinle son derece nazik ol. Bu zorlu ve akıl almaz bir duygudur. Bu, duyarlılık duygusunu hissettirmek ve böyle bir saygı ve hassasiyetle sahip olduğunuz bir yaşamı paketlemek ve yeniden paketlemek için zorlayıcı bir iştir.
Kendinizi hissetmek istediğiniz herşeyi hissetmek için gereken her zaman alın.
Tereddüt ettiğiniz ve kaybettiğiniz 1 ile paylaştığınız her şeyi hatırlamanız ve tekrar ziyaret etmeniz gereken her zaman çekin.
Ağlamadığınız bir gün olacak.
Kendinizi daha küçük bir gülüşle şaşırttığınız bir gün olacak.
Kalbinizin ve rsquosun ağırlığının kalktığı bir gün olacak.
Ve bir gün olacak, çimentoda bir çatlak ile iterek küçük bir çim parçası gibi, ileriye doğru bir adım atmaya ve güneş ışığında olmaya hazır olacaksınız.
Ve o gün gelinceye kadar, bize, aile üyelerinize, arkadaşlarınıza ve iş arkadaşlarınızla birlikte dolaşmaya ve kaybı paylaşmaya izin verin. Ölümüzü duyduğumuzda, özellikle de gençlerin ölümlerini duyduğumuzda hissettiğimiz bu bağlantıdır.
Kaybın sürekli genişleyen çevrelerde hareket ettiği ve herhangi bir şeyi yapmak isteyen kayıpların etkilediği herhangi bir kişiyi duyan veya bilen bir dalgalanma etkisi vardır. Bir köfte yapın, lazanya fırında pişirin, çağrı yapın, lojistiği organize edin, köpeği gezdirin, omuz alın, kulak verin.
Seni beslemek, beslemek ve sizi tutmak istiyoruz. Kalp kırıklığınızda boğulduğunuzda ayakta kalmanıza yardımcı olmak istiyoruz. Kaybinizi gerçekten kaybediyoruz, kaybınız bizim kaybımız oluyor.
Ne yazık ki, kayıp evrenseldir ve bir şey hissetmekle birlikte sık sık görülse de, kayıp bilgisi en yaygın olanıdır. Kaybettiğimizde, dünyayı s-t-o-p’ye ve nafaka ödemek isteyen bir unsurumuz var. Don & rsquot anlıyoruz, sevdiklerimizi kaybettik. Yine de, hayat devam eder ve din ve dinginlikten geri çekilme kendini ortaya çıkarırsınız.
Kayıp, toplanmak için temasa geçer. Dinleyin, duyun, sevdikleriniz ve arkadaşlarınız, vagonları daire haline getirme zamanı. Durma ve katılma zamanı. Saygı ve anma zamanı.
Jungian analisti, şair ve cantadora (eski hikayelerin koruyucusu), Clarissa Pinkola Estes bize, aile üyelerinin akıllı, yaşlı kadınlarının söyleyeceğini söyler, & ldquo. Sadece sahip olduğumuz tek mucize ilaç, her biri ve diğeridir. ani ölümde bile.
N.B. Günümüzde bu kadar zor bir dönemden geçen tüm hanelere, karanlık günleriniz boyunca barışı ve rahatlığı açığa çıkarmış olabilirsiniz. Ve Şükran Günü yemek masasında bir yıl boyunca yanımda oturan Ürdün’e, huzur içinde dinlenebilirsiniz, sevgili 1. Kaçırılacaksınız ve iyi hatırlanacaksınız.
& Telif Hakkı 2009, Adele Ryan McDowell tarafından kopyalandı.

  Paylaşmak İçin Sembollere Tıkla :)